Wrocław Üniversitesi’nden Kültür Çalışmaları Profesörü Dr. Dominik Lewiński, modern iş dünyasının görünmeyen yüzünü “büyük bir ikiyüzlülük” olarak tanımlıyor. Lewiński’ye göre, 30’lu ve 40’lı yaşlardaki çalışanlar, sahte duygusallık, kayırmacılık ve sürekli işten çıkarılma korkusu üzerinden kurulu kırılgan bir sistemde tükeniyor. Kişisel gelişime yatırım yapan nitelikli çalışanlar, sonunda “anlamdan yoksun ama yüksek ücretli” pozisyonlara hapsoluyor; öğretmenlik veya topluma fayda sağlayan meslekler düşük ücretlerle mücadele ederken, kurumsal yapılar içindeki anlamsız pozisyonlar yüksek kazanç sunuyor. Liyakat Yerini “Tanıdık”a Bıraktı Profesör Lewiński, iş dünyasında giderek normalleşen nepotizmin temelinde iki ana faktörün yattığını söylüyor: Düşük toplumsal güven ve işsizlik korkusu. Küreselleşen pazarda performansın güvence sunmadığına dikkat çeken Lewiński, liyakatin yerini güvenli liman arayışına bıraktığını belirtiyor. İnsanların yabancılar yerine tanıdıklarına güvenmesi, “aile dostu patron” ilişkisinin öne çıkmasına yol açıyor ve profesyonelliği geri plana itiyor. “Duygusal Kölelik: Mutlu Görünmek Zorundasın” Rapor, şirketlerin çalışanlardan yalnızca iş değil, aynı zamanda “coşku ve bağlılık” talep ettiğini vurguluyor. Ofislerdeki motivasyon panoları veya “Mutluluk Yöneticisi” gibi unvanlar baskı ve sömürü düzeninin makyajı olarak görülüyor. Lewiński, mevcut düzeni “üçüncü kölelik” olarak tanımlıyor ve günde sekiz saat boyunca iradenin başkasına devredildiği bu sistemin otoriter aile ve okul yapısından gelen bireyler için travmatik bir döngüye dönüştüğünü savunuyor. Çözüm: Temel Gelir ve 4 Günlük Çalışma Lewiński, sorunun temelinin “korku” olduğunu belirtiyor ve bu döngüyü kırmak için iki radikal öneride bulunuyor:
- Dört Günlük Çalışma Haftası: İş-yaşam dengesinin yeniden kurulması.
- Temel Gelir Uygulaması: Aç kalma korkusundan kurtarılıp özgür irade üzerinden işçi-işveren ilişkisinin şekillendirilmesi.
Yorumlar kapalı.